• Dwujęzyczne
    placówki edukacyjne

Harmonogram rekrutacji AIK49 2024/2025.

Sprawdź zasady rekrutacji
do klasy 1 AI Karolkowa 49
w roku szkolnym 2024/2025

Jak rozmawiać z dzieckiem o zmianach i nowych sytuacjach?

— 4 minut

jak rozmawiać z dzieckiem o zmianach

Zmiany są nieodłączną częścią życia – i choć dla dorosłych bywają trudne, dla dzieci potrafią być jeszcze bardziej zaskakujące i niezrozumiałe. Dlatego tak ważne jest, jak rozmawiamy z dzieckiem o zmianach – czy budujemy w nim poczucie bezpieczeństwa, czy raczej mimowolnie wzmacniamy jego lęki.

Dlaczego warto przygotować dziecko na zmiany?

Dla małych dzieci nawet pozornie drobna zmiana może być dużym wyzwaniem. Nowa grupa w przedszkolu, przeprowadzka, pojawienie się rodzeństwa czy pierwsza wizyta u lekarza – wszystko to wymaga przystosowania się, a więc zrozumienia sytuacji i poradzenia sobie z emocjami.

Rozmowa to bardzo ważny element wsparcia – pozwala dziecku lepiej zrozumieć, co je czeka, i daje przestrzeń na wyrażenie emocji. Sprawdź, jak mówić o nowych sytuacjach, by dziecko czuło się spokojne i przygotowane.

Używaj prostego, obrazowego języka

Rozmawiając z dzieckiem, staraj się używać jasnych i zrozumiałych słów. Mów o zmianach jak o przygodzie lub czymś nowym, ale naturalnym – nie jako o czymś „trudnym” czy „ciężkim”. Zamiast mówić: „Będzie trudno, ale musisz się przyzwyczaić”, powiedz: „To coś nowego, ale razem damy sobie radę”. Zadawaj też otwarte pytania:

  • „Co myślisz o tym, że wkrótce pójdziesz do przedszkola?”
  • „Czego jesteś ciekaw w nowym miejscu?”

Dzięki temu dziecko będzie miało szansę powiedzieć, co czuje i co je niepokoi.

Ćwicz aktywne słuchanie

Nie wystarczy zapytać – trzeba jeszcze naprawdę słuchać. Dzieci, podobnie jak dorośli, potrzebują czuć się zrozumiane. Gdy opowiadają o swoich obawach, nie przerywaj i nie bagatelizuj. Zamiast mówić: „Nie ma się czego bać”, spróbuj:

  • „Rozumiem, że to może być dla Ciebie nowe i trochę niepewne”
  • „To zupełnie w porządku, że się martwisz – dużo dzieci tak ma”

Takie komunikaty pomagają dziecku czuć się akceptowanym i kochanym niezależnie od emocji, które przeżywa.

Wykorzystuj zabawę, opowieści i rysunki

Czasem rozmowa „wprost” nie jest dla dziecka naturalna – zwłaszcza, gdy ma trudności z nazwaniem emocji. Pomocne może być odgrywanie scenek (np. lalkami lub pacynkami), rysowanie wspólnych obrazków dotyczących zmiany albo wymyślanie historii o bohaterze, który przechodzi przez podobną sytuację. Dzieci uwielbiają zabawę – a przez zabawę uczą się i oswajają nieznane.

Twórz rutyny i daj dziecku kontrolę

Nowa sytuacja to często utrata poczucia kontroli – dlatego warto zadbać o rutyny i przewidywalność. Wspólne planowanie dnia, przygotowywanie rzeczy do przedszkola, rysowanie „mapy zmian” czy układanie książek na nowym regale – to wszystko daje dziecku poczucie, że ma wpływ na otaczający je świat.

Jeśli dziecko może choć w małym stopniu współdecydować (np. wybrać kubek do przedszkola, ulubioną maskotkę na drogę), łatwiej mu odnaleźć się w nowej sytuacji.

Dziel się emocjami – także swoimi

Dziecko uczy się, jak reagować, obserwując bliskich dorosłych. Nie ukrywaj, że Ty też możesz się stresować czy być przejęty zmianą. Powiedz np.: „Też trochę się denerwuję, ale wiem, że będzie dobrze.”

Taka szczerość nie tylko buduje zaufanie, ale też pokazuje, że emocje są czymś normalnym – i że można sobie z nimi radzić.

Małe kroki, duże znaczenie

Nie wszystko musi się wydarzyć od razu. Stopniowe oswajanie z nową sytuacją (np. wcześniejsze odwiedziny w przedszkolu, czytanie książek o przeprowadzkach, rozmowa o narodzinach rodzeństwa) pomaga dziecku przygotować się psychicznie. To też świetna okazja do rozmów i wspólnego przeżywania emocji.

Zmiany nie muszą być straszne – o ile są wspólne

Dzieci nie potrzebują idealnych rodziców ani perfekcyjnych scenariuszy – potrzebują obecności, zrozumienia i czułości. Jeśli będą miały obok siebie wspierającego dorosłego, poradzą sobie z każdą nową sytuacją – nawet jeśli na początku będzie im trudno.

Rozmowa to nie tylko słowa – to także gesty, spojrzenia, wspólnie spędzony czas i cierpliwość. I choć żadna rozmowa nie usunie całkowicie lęku, może sprawić, że dziecko poczuje się pewniej. A to już ogromny krok.

Katarzyna Lisowska-Bojar, psycholog

katarzyna lisowska bojar

Opieka merytoryczna

Katarzyna Lisowska-Bojar

Psycholog

Psycholog, terapeutka integracji sensorycznej, edukatorka w zakresie profilaktyki uzależnień behawioralnych. Absolwentka psychologii o specjalności klinicznej oraz szkolenia podyplomowego z psychoterapii poznawczo-behawioralnej dzieci i młodzieży z elementami III fali. Szczególnie interesuje się wpływem nowych technologii - ekranów, Internetu i mediów społecznościowych - na rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy dzieci i młodzieży.